در رفتگي مادرزادي لگن

در رفتگي مادرزادي لگن

دررفتگی مادرزادی لگن (DDH) عارضه‌ای است که مفصل “گوی و کاسه” لگن در نوزادان و کودکان خردسال به درستی شکل نمی‌گیرد.

مفصل لگن استخوان ران (استخوان فمور) را به لگن وصل می‌کند. قسمت بالای استخوان ران (سر استخوان فمور) مانند گوی گرد است و درون کاسه مفصل ران که به شکل فنجان است قرار دارد. در دررفتگی مادرزادی لگن، کاسه مفصل ران کم عمق است و سر استخوان ران محکم در آن قرار نمی‌گیرد، بنابراین مفصل لگن شل می‌شود. در موارد شدید، استخوان ران می‌تواند از کاسه خارج شود(دررفتگی).
دررفتگی مادرزادی لگن ممکن است بر ۱ یا هر دو مفصل تأثیر بگذارد، اما در لگن چپ شایع‌تر است. همچنین در دختران و فرزندان اول نیز بیشتر است.

شدت دررفتگی مادرزادی مفصل ران شدت‌های مختلفی دارد. موارد خفیف‌تر ممکن است تا بزرگسالی تشخیص داده نشود. موارد شدیدتر معمولاً در دوره پری ناتال (اندکی قبل یا بعد از تولد) قابل تشخیص است. چندین عامل خطر وجود دارد که احتمال ابتلا به دررفتگی مفصل ران را در کودکان یا نوزاد تازه متولد شده افزایش می‌دهد. برای کودکانی که یک یا چند مورد از این عوامل خطر را دارند، توصیه می‌شود که سونوگرافی در حدود چهار تا شش هفته بعد از تولد انجام شود تا ببیند که لگن به طور طبیعی در حال رشد است یا خیر.

social position

اشتراك گذاری نوشته


× ثبت نوبت آنلاین و ارسال نسخه